اینجا چراغی روشن است
در ستیز با تاریکی، تیغ کشیدن چاره نیست؛ چراغی باید افروخت!
نویسنده: کورش شفیعی ایران نژاد - چهارشنبه ٢۱ مهر ۱۳۸٩

با اجازه شما ، تصمیم گرفتم مثل چهارشنبه هفته گذشته که در پایان اولین هفته از فعالیت این وبلاگ، به بررسی مطالب اون هفته  پرداختم، ازین پس، پْستِ روزهای چهارشنبه رو اختصاص بدم به " آنچه گذشت..." و طرح مسائلی در متن و حاشیه این "پاتوق مجازی!".
استقبال دور از انتظاری که توسط شما همراهانِ ِ" اینجا چراغی روشن است" از مطالب شد و مشارکتی که در بحثها و به چالش کشیدن نظرات مختلف انجام پذیرفت ،من رو به این باور رسوند که راهِ "ارتباط!" رو درست انتخاب کرده ایم و ازین بابت واقعاً "خوشحالم!"...
آمار بازدیدکنندگان (که همه روزه توسط سایت پشتیبان بصورت آنلاین ارائه میشه) مؤید اینه که این" چراغ روشن"، حالا پس از دوهفته، علاوه بر مهمانان تصادفی و گذری، برای خودش بازدیدکننده هایی دائمی پیدا کرده که در حقیقت، صاحبخانه اند.
صاحبخانه هائی که حالا چاهی برای سر فرو بردن درآن و بیان درد دلهاشون پیدا کردن!. جایی که میتونن در مورد "تفاوت!" ها حرف بزنن و "شائبه!"هایی که در خصوص مسائل روز مطرح هست رو بررسی کنن. از "عدالت!" و "آزادی!" صحبت کنن و با مشارکت در بحثها ، "واکنش!" دیگران رو هم بسنجن . با پدیده تضارب آرا ،بیش از پیش خو بگیرن و در تحمل ِ مخالف ِخود، ممارست کنن.
پس این شما و این " آنچه گذشت..." در هفته ای که گذشت:

  • آمار وبلاگ:
    در دو هفته گذشته،  تا این لحظه مجموعاً 878 بازدید ازین وبلاگ توسط 654 نفر  انجام شده. یعنی بطور متوسط ، روزانه در حدود 60 بازدید انجام پذیرفته که بیشترین رکورد در دو هفته گذشته مربوط به روز سه شنبه بیستم مهر ماهه با 87 بازدید و کمترین بازدید روزانه در روز جمعه شانزدهم مهر ماه بوده با 27 بازدید.
    بازدیدها از کشورهای مختلفی از جمله:ایران،امریکا،روسیه، انگلستان ،سوئد،اوکراین فرانسه، کانادا،آلمان و ایتالیا(بترتیب نزولی فراوانی بازدیدکنندگان) انجام پذیرفته که بیشترین بازدید از ایران با68% و امریکا با25% بوده.
  • موارد فنی وبلاگ:
    - بنده امکان ویرایش کامنتهای شما و دست بردن در جزئیات اونها رو ندارم و پیام های شما عیناً پس از تأیید کلیات اون توسط من(بشرط عدم اهانت به دیگران و رعایت خطوط قرمز متعارف! و خصوصی نبودن پیامها) در وبلاگ درج و ثبت میشه و این نمودی از اعتقادبه "آزادی بیان" در این وبلاگه.
    - گاهاً مشاهده میکنین که پیامهای برخی دوستان بطور ناقص درج میشه. این احتمالاً مربوط به محدودیت تعداد کاراکترهای مجاز هر پیامه که بصورت default توسط سایت پشتیبان منظور شده و منهم پیام رو به همون صورت که میبینید دریافت میکنم و خدای نکرده دخل و تصرف و حذفی در اونا انجام نمیدم. اگه دوستان ، پیام خودشون رو بصورت ناقص مشاهده میکنن در صورت تمایل میتونن پیام خودشون رو مجدداً و بصورت "تلخیص شده" ارسال کنن تا جایگزین پیام قبلیشون بکنم.
    - آیکون نمودار کوچکی که در زیر ساعت در صفحه نخست وبلاگ مشاهده میکنین ، امکان دسترسی شما رو به "آمار وبلاگ" فراهم میکنه تا  در خصوص صحت و سقم گزارشات آماری من ، مْداقّه بکنین و ببینین که واقعاً در خصوص تعداد بازدید کنندگان ازین پاتوق مجازی، آگراندیسمان و مبالغه نمیکنم و ضمناً به "تبادل آزاد اطلاعات" معتقد و پایبندم!
    - گاهاً علیرغم اینکه پیامهائی برای یک پْست ارسال و درج شده ، درقسمت ِ" پیام های دیگران" و در داخل پرانتز ، به اشتباه عدد (0) درج میشه که نشانگر عدم وجود پیام برای اون پْسته!. لطفاً به این اشکال فنی بدیده اغماض نگاه کنین و برای اطمینان بیشتر،بر روی آیکون" پیام های دیگران" کلیک کنین و در اون قسمت وارد بشین.
    - گاهاً بدلیل مشکلات فنی در سایت پشتیبان و یا در server و نیز کاهش قابل ملاحظه سرعت اینترنت پرسرعت +ADSL2 (!)که مورد استفاده من هست ( احتمالاً بدلیل برخورد لنگر کشتیها در خلیج فارس با فیبر نوری!!)، امکان جاگذاری مطلب جدید و به روز رسانی وبلاگ فراهم نمیشه ( یا با تأخیر فراهم میشه)که بلافاصله بنده مورد مؤاخذه دوستان به جهت این تعلل! قرار میگیرم که بدینوسیله از همه دوستان رسماً عذرخواهی میکنم!
  • موارد محتوایی وبلاگ:
    - پْست هایی که بنده تهیه و تقریر و در وبلاگ درج میکنم به فراخور مسائل روز و ناشی از دغدغه های فکری منه. بعبارتی من استارت مطلبی رو میزنم تا دوستان با حضور مؤثر خودشون زمینه بحث و تبادل نظر و تضارب آرا رو فراهم کنن. پس خواهش میکنم برای پربار شدن مطالب، در قسمت مخصوص پیام ها ، به اعلام نظر در خصوص اون پْست، اقدام کنید و هرچه میخواهد دل تنگتون بگید. آمار نشون میده که تعداد بازدید کنندگان بطور معتنابهی از تعداد پیام گذاران بیشتره!. دوستان ِخوبِ این چراغ روشن! حرفاتون رو تو دلتون انبار نکنین ! ضمناً شما که با نام مستعار و بدون درج آدرس ایمیل هم میتونین اظهار نظر کنین و این اظهار نظر هیچ هزینه معنوی برای شما مترتب نخواهد کرد ، پس چرا سکوت؟! بیایید گفتمان و گام های اولیه دموکراسی رو تاتی تاتی باهم تمرین کنیم.

    - ضمن تشکر از دوستانیکه نسبت به ارسال پیام برای مطالب، اقدام و در بحثها بطور جدی مشارکت میکنن میخوام یادآور بشم که در بحثهای فضای مجازی ( حتی در بحثهای حضوری) نباید به عقایدمون بعنوان یک تعصب نگاه کنیم و خودمون رو ملزم به اقناع طرف مقابل بدونیم.  مطمئناً اگه حتی بحثها جنبه اقناعی  نداشته باشن یا یکی از طرفین، شجاعت اعلام  عدول از مواضع خودش رو نداشته باشه، حداقل ِ قضیه اینه که این بحثها موجب افزایش همگرائی خواهد شد و تضارب آرا وقتی بیشتر مفید فایده خواهد بود که میل به پذیرش نسبی نظر دیگران رو در خود تقویت کنیم. چشمها رو بشوییم و طور دیگر ببینیم. چه اشکالی داره اگه نظری رو پذیرفتیم اون رو اعلام کنیم خصوصاً اینکه در فضای مجازی، شرم حضور و واهمه فرو ریختن غرور ! هم وجود نداره. البته در اینخصوص، بیشتر از همه روی سخنم با خودمه!  و امیدوارم این توفیق و توان شکستن خود، افزایش سعه صدر و عزت نفس نصیبم بشه.
    - مطالبی که نوشته و منتشر میشه دارای یک هسته مرکزی و جان کلامه و البته دارای حواشی و پوسته های متعدد. نمیخوام بگم در بیان دیدگاه هاتون از پرداختن به حواشی و برداشتهای جانبی ِمرتبط با مطلب پرهیز کنین ،چون ورود به حواشی مطلب و اظهار نظر حق طبیعی شما و مبتنی به اصل "آزادی بیان و اندیشه" است. ولی انتظار دارم حاشیه پر رنگتر از متن نشه و این حاشیه زدنها، ما رو از اصل پیام اون مطلب دور نکنه و تمرکز ما رو به جاهای دیگه ای سوق نده. مثال بارز این موضوع در خصوص پیامهای واصله و پاسخهای این حقیره به مطلب "آزادی18/7/89" !
    درسته که در اون مورد، حواشی و تفسیر و تعبیرها و حتی مستندات زیادی وجود داره که دوستان در پیامهاشون بهش اشاره ای دقیق و موشکافانه داشتن ولی چنانکه در پاسخ برخی نظرات هم گفتم اصل و فحوای مطلب مذکور "آزادی اندیشه و بیان" بود و بحثهای مربوط به مقایسه موضوع با موارد مشابه در کشور خودمون!... اینکه پس پرده ماجرای حادثه 11 سپتامبر چه بوده و ترفندهای تبلیغاتی استکبار چه؟ ، صهیونیزم بین الملل عامل این حادثه بوده یا القاعده؟ و مواردی ازین دست مورد بحث اون پست نیست، هرچند اشاره به این واقعیتها در حد حاشیه توسط دوستان قطعاً مفید بوده و خالی از لطف هم نبود! ولی منظور اصلی از مطلب مذکور فقط حواشی ساخت مسجد منهتن هست و مقایسه رفتار مدنی متقابل مردم و مسئولان آنجا با جاهای دیگر از جمله اینجا ...
    -  بقول مرحوم دکتر شریعتی که گفته:« هرگز از کسی که همواره با من موافق بود، چیزی یاد نگرفتم»، اعتقاد دارم که باید از نظرات مخالف دوستان در جهت ارتقاء آگاهی های خودم استفاده بهینه بکنم. باور کنید که این یک ژست دموکراتیک نیست و اعتقاد قلبی منه و اگه در پاسخ برخی پیامها مجادله میکنم در راستای تحمیل نظرم  نیست . یا یک مباحثه ساده ست و یا هدف، هدایت مطالب به سمتِ فحوای موضوع و جلوگیری از دور شدن از اصل موضوع مورد بحث... پس دوستان بزرگوار، حتماً من رو بخاطر برخی جسارتها در بحث، خواهند بخشید.
    - از امکانات جانبی وبلاگ از جمله" پیوندها" و " صفحات جانبی" هم بازدید بفرمایید و هر پیشنهادی در راستای افزودن لینک یا مطلب به این دو مورد اخیر دارید رو برام بفرستید.
    -  و خاتمه کلام : ما که خودمون رو متعلق به ( اگه حمل برخودستائی نشه) قشر تحصیلکرده و فرهیخته ملت میدونیم رسالت بزرگی بر عهده داریم. وظیفه داریم روشهای مدنی ِ نیل به پیشرفت و تعالی رو با هم تمرین و ممارست کنیم. سعی و خطا کنیم. بیفتیم و باز برخیزیم . در این راه از چیزی نهراسیم و برای ِ حصول آینده روشن فرزندانمان هزینه بدیم... و در گام های بعدی نسبت به هدایت و روشنگری توده ملت بکوشیم... والسلام و فعلاً بدرود ...
کورش شفیعی ایران نژاد
دهۀ چهارم زندگی را پشت سر گذاشته ام... یعنــی بعبارتــــــــی کم کم داره چل چلی جوونیم تموم میشه! ... فوق لیسانس عمران آب هستم و نزدیک دو دهه سابقه اجرائی دارم که بیشترش، مدیریت در برخی پروژه های صنعت آب کشورمون؛ ایران عزیزه!... ضمناً چند واحدی هم در گروه عمران یکی از واحدهای دانشگاهی تدریس میکنم... تُرکم و اهل آذربایجان، ولی اعتقاد دارم که اول، ایرانیم و این شاید از اسم و فامیلم معلوم باشه! و یا از اسمی که برای پسرم انتخاب کردم: "بردیا"! ... علاقه به سیاست و مسائل اجتماعی دارم و در این حوزه ها فعالم... اینکه کدوم وری هستم حتماً از مطالب وبلاگم مشخص خواهد شد... عاشق ادبیات و تاریخم! اصلاً یه جورائی میشه گفت از همه ژانرها خوشم میاد! فیلم هم دوست دارم و البته ورزشکارم و علاقه مند به اکثر رشته ها از جمله فوتبال و تنیس و ...! من یک استقلالیم ولی برای قرمزها هم احترام قائلم. من ... من فکر میکنم خیلی حرف واسه گفتن دارم...
نویسندگان وبلاگ:
کدهای اضافی کاربر :


من ماه میبینم هنوز این کور سوی روشنو... انقدر سوسو میزنم شاید یه شب دیدی منو... هرجا چراغی روشنه از ترس تنها بودنه... ای ترس تنهائی من؛ اینجا چراغی روشنه