اینجا چراغی روشن است
در ستیز با تاریکی، تیغ کشیدن چاره نیست؛ چراغی باید افروخت!
نویسنده: کورش شفیعی ایران نژاد - جمعه ٢٥ امرداد ۱۳٩٢

سر انجام پس از سپری شدن روزهایی حساس، سرنوشت ساز و پرحاشیه؛ بررسی رأی اعتماد مجلس شورای اسلامی به وزرای پیشنهادیِ دولتِ "تدبیر و امید" به پایان رسید و پس از استماع نظرات مخالفین، موافقین و اظهارات رئیس جمهور و وزیران پیشنهادی ایشان، تعداد 15 نفر از اعضای کابینۀ پیشنهادی بعنوان وزرای دولت یازدهم موفق به اخذ رأی اعتماد مجلس شدند و 3 وزیر پیشنهادی نیز رأی اعتماد نمایندگان نهمین دورۀ مجلس شورای اسلامی را کسب نکردند.
به هر تقدیر، به زودی هیئت دولتِ جدید عملاً شروع بکار خواهد کرد تا در راستای تحقق برنامه های خود -که در حماسه سیاسی 24 خرداد 92 موفق به کسب آرای اکثریت قاطع ملت شده است- گام بردارد. کابینه ای که به جرأت میتوان اذعان نمود در سخت ترین شرایط از لحاظ اقتصادی، بحرانهای سیاسی خارجی و مشکلات و مسائل سیاسی و اجتماعی داخلی، سکان هدایت این کشتی  طوفان زده را در دست می گیرد تا با "امید" به موفقیت،  و "تدبیر" در جبران ضعفهای مدیریتیِ دوره های اخیر، کشور را به ساحل امنِ آرامش برگرداند. کاری که بس دشوار مینماید و از این روست که ناخدای کشتیِ دولت، کشتیبانانی مجرب و کارآزموده را برای یافتن ساحل نجات به استمداد طلبیده است.

اینکه دولت یازدهم، کشور را در چه شرایطی به لحاظ اقتصادی، سیاسی، اجتماعی و روابط بین الملل تحویل گرفته است و تا چه میزان میتوان به موفقیتِ تدابیر دولتمردان، امید بست، موضوعی است که در ماههای اخیر به کرّات توسط دلسوزان و فرهیختگان جامعه تبیین شده است و یقیناً این شرایطِ  ویژه در حافظۀ تاریخی ملت ماندگار خواهد ماند. تردیدی نیست که اگر امیدی هم به اصلاح امور وجود دارد، بواسطۀ حضور مدیران شایسته و توانمندی است که امروز پس از سالها خانه نشینیِ ناخواسته، مجدداً توسط دولت یازدهم به صحنه فراخوانده شده اند و البته این به تنهایی کافی نیست.
برای حصول بهبودِ  تدریجی و مستمر؛  همدلی و همکاری تمام ارکان حاکمیت با دولت منتخب، ضرورتی است که اگر به هر طریقِ ممکن ایجاد نشود، نه تنها امیدِ امروز به یأسِ فردا و  اندیشۀ تدبیر به فرافکنی و تقصیر بدل خواهد شد، بلکه دیگر امکان ترغیبِ مجدد افکار عمومیِ ملت برای مشارکت سازنده در عرصه های سیاسی و اجتماعی نیز در آینده به کلی از بین خواهد رفت. بعبارت دیگر؛ شاید این آخرین فرصت برای بازسازی اعتماد عمومی، ایجاد وحدت و وفاق ملی و حرکت در مسیر تعالی و پیشرفت باشد و عدم موفقیتِ دولتِ تدبیر و امید در ساماندهی اوضاع کنونی، در واقع به منزلۀ فروپاشی آمال و آرزوهای این ملت خواهد بود و بهمین دلیل است که بسیاری اعتقاد دارند کشور در یکی از خطیرترین و حساس ترین مقاطع تاریخیِ خود واقع شده و نیازمندِ اعتدال و همراهیِ دلسوزانۀ تمامی جریانات و جناح های سیاسی و آحاد ملت برای عبور از بحران می باشد. بحرانی که سپری شدن آن حتی در صورت حصول تمام شرایط، به سرعت امکانپذیر نخواهد بود و نیازمند صبر و تحمل و استقامتِ ملی است...

و اما در خصوص مباحث مطروحه در جریان جلسات رأی اعتماد کابینه و نتیجۀ آن، نکات ذیل بصورت اجمالی قابل ذکر است:
1- پخش کامل و مستقیم جلسات رأی اعتماد توسط صدا و سیما علاوه بر اینکه اقدامی مثبت در راستای محرم شمردن ملت - بعنوان صاحبان واقعی نظام و کشور-  و حصول شفافیت به شمار می رود، در عین حال گامی بزرگ در راستای تحقق حقوقِ نظارتیِ ملت است تا اولاً با خصوصیات و توانمندیهای وزرای دولتِ منتخبِ خویش و نقاط ضعف و قوتشان آشنایی یابند و ثانیاً منتخبانِ خود در مجلس شورای اسلامی را نیز در بوتۀ نقد قرار داده و عملکرد آنان را پایش نمایند. شاید بسیاری از مردم در طول سال فرصتی اینچنینی برای مداقه و تمرکز بر عملکرد، رفتار و گفتار نمایندگانشان در مجلس شورای اسلامی نداشته باشند و اکنون مجال مناسبی است که در خصوص قطع یا ادامۀ  وکالتِ وکلای فعلیِ خود برای دوره های آتیِ مجلس، تصمیم بگیرند.
2- کسب رأی اعتماد تمام وزرای اقتصادی (نفت، صنعت و معدن و تجارت، اقتصاد، نیرو، جهاد کشاورزی ، راه و شهرسازی) میتواند حاوی این پیام مهم باشد که نمایندگان اصولگرای مجلس نهم؛ به سلامت، پاکدستی و موفقیت های اقتصادیِ دولت های سازندگی و اصلاحات معترفند و برای سپردن سکان این وزارتخانه های مهم به دستِ مدیران لایق و توانمند، چاره ای جز قبول اصلِ شایسته سالاری ندارند. ایشان با وجود  تمام اختلافاتِ جناحی و تفاوت سلایق، به این نتیجۀ درست و منطقی رسیده اند که عملکرد اقتصادی دولتهای دفاع مقدس، سازندگی و اصلاحات، به مراتب بهتر از عملکرد دولت تحت حمایتِ ایشان بوده و مراجعۀ مجدد به به رویکردهای مدیریت اقتصادیِ دولتهای سازندگی و اصلاحات، اجتناب ناپذیر است.
3-  گرچه شاید رأی عدم اعتماد به  کاندیداهای 3 وزارتخانۀ مرتبط با حوزه های آموزش و جوانان (آموزش و پرورش، علوم و تحقیقات، ورزش و جوانان)؛ نوعی تقابلِ شکست خوردگان در انتخابات ریاست جمهوریِ اخیر با خواست و رأی ملت مبنی بر اعمالِ تغییر در رویکردهای مربوط به این حوزه های مهم اجتماعی تلقی شده و  این اقدام  به مثابۀ واکنش منفی ایشان در قبالِ پدیدآورندگان اصلی حماسۀ خرداد 92، یعنی قشر جوان و تحصیلکرده -دانشجویان و اساتید-  قلمداد گردد، ولی تردیدی نیست که انتخابهای بعدی دولت نیز برای چنین حوزه هایی، در امتداد خواستِ ملت و جوانان خواهد بود. اِعمالِ  تغییر در این حوزه ها  ناگزیر است، هرچند شاید بدلایلی فعلاً در اولویتِ اول قرار نگیرد.
4-  برای قشر فرهیخته و تحصیلکردۀ جامعه که حساسیت شرایط کنونی کشور را به خوبی درک می کنند، شاید محتوای اظهاراتِ برخی نمایندگانِ مجلس موجبات تعجب - و گاه تأسف-  را فراهم کرد. آنچه که در اظهاراتِ برخی از مخالفینِ وزرای پیشنهادی، نمود و ظهور داشت؛ نه مخالفت با برنامه ها و راهکارهای ارائه شدۀ دولتمردان، بلکه تمرکز بیش از اندازه و غیر ضروری بر مسائل فرعی و تغافل از مبانی و برنامه ها و درجا زدن و اصرار بر حواشی بود. ترجیح مسائل جناحی بر منافع ملی، برخورد از جنس تفتیش عقاید و اصرار بر اخذ برائت وزرا  از گذشتۀ خود، نه تنها امری مذموم و غیر اخلاقی است بلکه نشانگر آن است که این عدۀ معدود از نمایندگان، یا احتمالاً صدای ملت را در انتخابات اخیر نشنیده اند و یا در مقابل فریاد رسای ملت مبنی بر تغییر و اصلاح وضع کنونی، خود را به نشنیدن می زنند.
در برهه ای که مشکلات و خطرهای بسیاری از ناحیۀ بدخواهانِ این ملت در کمینِ کشورمان است و اوضاع اقتصادی نیز در شرایطی حاد و بحرانی قرار دارد؛ غفلت از مصالح و امنیت ملی و سرگرم شدن به ادامۀ نزاع های بی فایدۀ شخصی و جناحی، جز خسران و  پشیمانی نتیجه ای در بر نخواهد داشت.
 در خاتمه؛ شاید ذکر داستانی تاریخی در اینخصوص خالی از حسن نبوده و عبرت آموز نیز باشد:
«زمانی که قوای "سلطان محمد فاتح" پشت دروازه قسطنطنیه رسیدند، آرایشِ نظامیِ شهر را بسیار عجیب یافتند. هیچ کس در دفاع از شهر، آنجا نبود!. سلطان دچار هراس شد که:« چه اتفاقی افتاده است؟»... سرانجام جاسوس‌های سلطان محمد خبر آوردند که بزرگانِ "بیزانس" و فرماندهانِ آنان همه در کلیسا گرد آمده و با یکدیگر بحث می‌کنند؛ آن هم در مورد این که تیری که بر پیکر عیسی مسیح وارد آمده بود به جسم لاهوتی او وارد شد یا به جسم ناسوتی‌اش! ... سلطان محمد حمله کرد و قسطنطنیه را فتح کرد...»
------------------------------------
پی نوشت 1:
این مقاله بنام اینجانب در "بهار نیوز" مورخه 92/5/25 منتشر شده است که از  اینــــــجا میتوانید مشاهده فرمایید. لطفاً با مراجعه به سایت مذکور و مطالعۀ پیامهای وارده، نظر خود را در آنجا نیز در بخش نظرات وارد نمایید. متشکرم.

پی نوشت 2:
پیامهای دریافتی در بخش نظرات، لزوماً بیانگر دیدگاه نویسندۀ وبلاگ نمیباشد.

کورش شفیعی ایران نژاد
دهۀ چهارم زندگی را پشت سر گذاشته ام... یعنــی بعبارتــــــــی کم کم داره چل چلی جوونیم تموم میشه! ... فوق لیسانس عمران آب هستم و نزدیک دو دهه سابقه اجرائی دارم که بیشترش، مدیریت در برخی پروژه های صنعت آب کشورمون؛ ایران عزیزه!... ضمناً چند واحدی هم در گروه عمران یکی از واحدهای دانشگاهی تدریس میکنم... تُرکم و اهل آذربایجان، ولی اعتقاد دارم که اول، ایرانیم و این شاید از اسم و فامیلم معلوم باشه! و یا از اسمی که برای پسرم انتخاب کردم: "بردیا"! ... علاقه به سیاست و مسائل اجتماعی دارم و در این حوزه ها فعالم... اینکه کدوم وری هستم حتماً از مطالب وبلاگم مشخص خواهد شد... عاشق ادبیات و تاریخم! اصلاً یه جورائی میشه گفت از همه ژانرها خوشم میاد! فیلم هم دوست دارم و البته ورزشکارم و علاقه مند به اکثر رشته ها از جمله فوتبال و تنیس و ...! من یک استقلالیم ولی برای قرمزها هم احترام قائلم. من ... من فکر میکنم خیلی حرف واسه گفتن دارم...
نویسندگان وبلاگ:
کدهای اضافی کاربر :


من ماه میبینم هنوز این کور سوی روشنو... انقدر سوسو میزنم شاید یه شب دیدی منو... هرجا چراغی روشنه از ترس تنها بودنه... ای ترس تنهائی من؛ اینجا چراغی روشنه