اینجا چراغی روشن است
در ستیز با تاریکی، تیغ کشیدن چاره نیست؛ چراغی باید افروخت!
نویسنده: کورش شفیعی ایران نژاد - چهارشنبه ٢٧ بهمن ۱۳۸٩

امروز اگه خدا بخواد و البته محدودیتهای چند روز اخیر در فضای مجازی (از جمله کاهش سرعت اینترنت) اجازه بده؛ بازم میخوام در مورد یک مفهوم شناخته شده از علم فیزیک صحبت کنم و بعد طبق روال این وبلاگ، مفهوم مورد نظر رو ببریم در قالب مباحث و مسایل اجتماعی و روزمره مون و با هم در اینخصوص به بحث و تبادل نظر بپردازیم.
"اینرسی" (Inertia) که در زبان فارسی به " لَختی" یا "مانـْد" ترجمه شده، یک مفهوم فیزیکی بسیار مشهوره و معنای اون به عبارت ساده، اینه که : اجسام، همیشه تمایل به حفظ وضع موجود خودشون دارند.  جسم ساکن، تمایل به حفظ وضعیت سکون داره و جسم متحرک، تمایل به ادامه حرکت... در هر دو حالت، برای غلبه بر اینرسی، نیرویی لازمه. پس؛ هم به حرکت درآوردن یک جسم ثابت، نیازمند اِعمال نیـــرو است و هم از حرکت باز داشتــــن ِ یک جسم ِ در حال ِ حرکت...
این تمایل به حفظ وضع موجود، در اصطلاح فیزیک، " اینرسی" گفته میشه و همونطورکه در بالا گفتم به دو حالت " اینرسی سکون" و " اینرسی حرکت" تقسیم بندی شده...
در قالب زندگی فردی و اجتماعی؛ ما انسانها معمولاً در مقابل ایجاد برخی تغییرات اساسی در راه و روش و وضع موجودمون مقاومت نشون میدیم و برحسب عادت و غریزه، تمایل به ادامه رَوند موجود داریم. ایجاد تغییرات کلی و حتی جزیی در زندگی، از جمله ی سخت ترین کارها برای ماست و بدلایل متعدد (که اکثراً توجیه  خودمون برای ایجاد مانع در برابر تغییره) از اِعمال این تغییرات طفره میریم.
 اینرسی، هم میتونه در وجود افراد باشه و هم در پدیده های موجود در محیط و پیرامونِ اونها ... هر جا تغییر و تحول و پویایی وجود داره، در مقابلش اینرسی هم وجود داره!...
تغییرات همیشه در زندگی ما وجود دارند: تغییر موقعیت، تغییر مسیر، تغییر رژیم غذایی،  تغییر دکوراسیون منزل، تغییر وضعیت روحی یا جسمی، تغییر نظر و عقیده، تغییر اتومبیل، تغییر دوستان، تغییر همکاران، تغییر شغل و محل کار و ...
اینرسی؛ در کنار تغییره که خودش رو نشون میده و تغییر هر چه که باشه، معمولاً نوعی اینرسی به همراه داره ... کسی رو در نظر بگیرین که میخواد محل کار و شغلش رو تغییـــر بده. محل کـــاری که روزهایــــی رو در اون سپری کرده  و طبیعتاً خاطــــــرات زیادی از اون داره... تصور ِ جاگذاشتن همه این خاطــــرات - که لزوماً شیرین هم نیستند-، تردید در موفقیـــــت در شغل ِ آینده، ترس از ایجاد مشکلات اقتصادی و معیشتی در شغل جدید و بالاخره واهمه از مشکلاتِ آداپته شدن با محیط و همکاران تازه، می تونه نقش اینرسی  سکون رو در ذهن فرد داشته باشه. برای کسی که قصد تعویض شغل داره، دلهره و اضطراب خانواده از این تغییر، ناراحتی موقتِ همکاران قدیم از اینکه یک همکار و دوست خوب رو از دست میدن، یا حتی دلهره از نحوه برخورد همکاران جدید، نمونه ای از اینرسی ایجاد شده در پیرامون و محیط اطراف هستند که بر تصمیم او تأثیرگذارند...
اگه فردی، که با تفکر و تدبر به لزوم انجام یک تغییر در زندگیش یقین پیدا کرده، در مقابل ِ اینرسی درونی و پیرامونی خودش، ناتوان بمونه و قدرت اعمال نیروی لازم برای غلبه بر این اینرسی ها رو نداشته باشه، طبیعیه که هرگز تغییر مثبتی رو در زندگی خودش نخواهد دید و همیشه بر یک روالِ ِ ثابت ولایتغیـّر باقی خواهد ماند. شخصی که به ضرورتِ انجام تغییــــر در روال کنونی خودش رسیده، باید عاقلانه ولـــی سریع تصمیم بگیره و تصمیمش رو عملی کنه .
صبر زیاد برای حصول شرایط مناسب، قسمتی از همون اینرسی سکونه و در واقع چیزی جز یک سراب نیست. انتظار برای فراهم شدن شرایط مطلوب جهت انجام تغییر، انتظاریه که تا ابد به درازا می‌کشه!...
 

عمر آدما، علاوه بر طول؛ دو بُعد دیگه هم داره: عرض و عمق ... هرچه درست تر فکر کنیم و بموقع عمل کنیم، هرچه بیشتر و بهتر کار کنیم، هرچه از فرصتها خوبتر استفاده کنیم؛ بیشتر زندگی می‌کنیم، چراکه به عرض و عمق زندگیمون اضافه کرده ایم و شاداب‌تر، سرزنده ‌تر و راضی‌تر خواهیم بود...
آری باید حرکت کرد. باید بر اینرسی غلبه کرد. حرکت، باعث رشد و باروری اعتماد به نفس می‌شه. باید مستقیماً وارد عمل شد و اقدام کرد چرا که اقدام، ترس رو ازمیان خواهد برد...
همه انسان‌های مــوفق، اهل عمل کردن و تلاشند. کسانی کــــه فقط در مورد اهدافشون سخنرانی میکنن و هرگز دست به عمل نمی‌زنن، موفقیتی نخواهند داشت.
 

 موفقیت، ارتباط چندانی  به شانس نداره، هرچه بیشتر تلاش بکنیم و از خودمون فعالیت و حرکت نشون بدیم، هرچقدر بتونیم بر اینرسیهای متعدد ذهنی و پیرامونی خودمون فایق بیاییم، به همون اندازه به مــــوفقیت نزدیکتر می‌شیم.


غلبه بر اینرسی و ایجاد تغییر و تحول مثبت در زندگی فردی و بالارفتن از نردبان موفقیت،  آرزوی همه ماست. اما برای پیمودن درست پله های ترقی،  این موارد رو هم باید در نظر داشته باشیم:

  •  روی هر پله نباید بیش از حد معمول مکث کنیم 
  •  فقط پس از پیمودن پله اول، پا به پله بعدی بذاریم  

  •  از نردبانی که پایه‌اش شکسته ، استفاده نکنیم
  •  ابتدا جای پا مون رو محکم کنیم و سپس قدم بعدی رو برداریم
  •  پس از استفاده از نردبان ، اون رو سر نگون نکنیم

     

 

... غلبه بر اینرسیها  در زندگی  با مفهوم " هجرت " قابل مقایسه است. به یاد داشته باشیم که بسیاری از تحولات بزرگ در تاریخ بشر، از یک " هجرت " آغاز شده اند. وقتی به لزوم حرکت و تغییر رسیدیم، باید حرکت کرد. باید بر اینرسی سکون غلبه کرد. باید بر رخوت و سستی فایق آمد. باید جنبید. باید از سنگینی و سکون گریخت. باید حرکت کرد... رو به جلو ... با قدمهایی استوار و با وقار... 

کورش شفیعی ایران نژاد
دهۀ چهارم زندگی را پشت سر گذاشته ام... یعنــی بعبارتــــــــی کم کم داره چل چلی جوونیم تموم میشه! ... فوق لیسانس عمران آب هستم و نزدیک دو دهه سابقه اجرائی دارم که بیشترش، مدیریت در برخی پروژه های صنعت آب کشورمون؛ ایران عزیزه!... ضمناً چند واحدی هم در گروه عمران یکی از واحدهای دانشگاهی تدریس میکنم... تُرکم و اهل آذربایجان، ولی اعتقاد دارم که اول، ایرانیم و این شاید از اسم و فامیلم معلوم باشه! و یا از اسمی که برای پسرم انتخاب کردم: "بردیا"! ... علاقه به سیاست و مسائل اجتماعی دارم و در این حوزه ها فعالم... اینکه کدوم وری هستم حتماً از مطالب وبلاگم مشخص خواهد شد... عاشق ادبیات و تاریخم! اصلاً یه جورائی میشه گفت از همه ژانرها خوشم میاد! فیلم هم دوست دارم و البته ورزشکارم و علاقه مند به اکثر رشته ها از جمله فوتبال و تنیس و ...! من یک استقلالیم ولی برای قرمزها هم احترام قائلم. من ... من فکر میکنم خیلی حرف واسه گفتن دارم...
نویسندگان وبلاگ:
کدهای اضافی کاربر :


من ماه میبینم هنوز این کور سوی روشنو... انقدر سوسو میزنم شاید یه شب دیدی منو... هرجا چراغی روشنه از ترس تنها بودنه... ای ترس تنهائی من؛ اینجا چراغی روشنه