7/10/90 امشب!

از خانه  بیرون  میزنم  اما کجا  امشب؟       
شاید تو  میخواهی  مرا در کوچه ها  امشب!
پشت  ستون   سایه ها  روی  درخت   شب     
می جویم  اما نیستی  در هیچ   جا  امشب
می دانم ، آری  نیستی  اما  نمی دانم     
بیهوده  می گردم  به  دنبالت  چرا  امشب؟
هر  شب ترا  بی  جستجو  می یافتم  اما      
نگذاشت  بی خوابی به دست آرم  ترا امشب
ها... سایه ای دیدم! شبیه ات نیست اما حیف!   
ای کاش می دیدم  به چشمانم  خطا  امشب
هر  شب  صدای  پای تو می آمد از هر  چیز       
حتی  ز برگی  هم  نمی آید  صدا  امشب
امشب  ز پشت  ابرها  بیرون  نیامد  ماه    
بشکن  قرق  را  ماه  من  بیرون  بیا   امشب
گشتم  تمام کوچه ها را یک نفس هم  نیست  
شاید  که  بخشیدند   دنیا  را  به  ما   امشب
طاقت  نمی آرم  تو  که  می دانی  از   دیشب    
باید  چه  رنجی برده  باشم  بی تو  تا  امشب
 ای  ماجرای  شعر و شب های   جنون  من      
آخر   چگونه  سر  کنم  بی  ماجرا   امشب؟

(شعری از: استاد محمد علی بهمنی -- با صدای زنده یاد: ناصر عبداللهی)

----------
پی نوشت:

الهی ! 
نه من آنم که ز فیض نگهت چشم بپوشم ... نه تو آنی که گدا را ننوازی به نگاهی...
در اگر باز نگردد نروم باز به جایی ... پشت دیوار نشینم چو گدا بر سر راهی ...
کس بغیر از تو نخواهم؛ چه بخواهی چه نخواهی ...
باز کن در که جز این خانه مرا نیست پناهی ...

الهی و ربّی! مَن لی غَیرُک؟ رضاً برِضائک و تسلیماً لِاَمرک... یا ارحم الرّاحمین 

/ 0 نظر / 5 بازدید